Kiedy jest konieczne oskładkowanie wynagrodzenia z angażu i umowy zlecenia

W rozpatrywanym stanie faktycznym nie można z góry przesądzić, że zleceniobiorca zostanie uznany za pracownika i spółka X będzie musiała opłacać za niego składki od wynagrodzenia uzyskanego w spółce Y. Jednak fakt powiązania kapitałowego między spółkami będzie dla ZUS argumentem za zastosowaniem art. 8 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (dalej: ustawa systemowa).

Na podstawie umowy cywilnoprawnej

Zgodnie z tym przepisem za pracownika, w rozumieniu ustawy systemowej, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy.

W tego typu przypadkach ma zastosowanie także art. 18 ust. 1a ustawy systemowej, zgodnie z którym w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe takiej osoby uwzględnia się również przychód z tytułu umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące zlecenia albo umowy o dzieło. Wynagrodzenie z umowy cywilnoprawnej jest oskładkowane nie tylko składką emerytalną i rentową, ale także wypadkową i chorobową. Wynagrodzenie z tego kontraktu wpłynie więc na wysokość świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego i chorobowego.