Pracodawca nie ponosi odpowiedzialności za trudności w znalezieniu innej pracy przez byłego pracownika, który ze względu na lekki stopień niepełnosprawności nie może już u niego pracować.
Pracownica była zatrudniona w L.C. Poland na stanowisku krawcowej. Z powodu dolegliwości zdrowotnych została warunkowo przeniesiona na stanowisko pracownika fizycznego kontroli jakości. Umowa o pracę została z nią rozwiązana 1 marca 2000 r., bo pracownica otrzymała orzeczenie o stałej niezdolności do pracy na wskazanym stanowisku pracy. Od maja 2001 r. zatrudniła się ona jako pracownik ochrony. Zwróciła się do sądu z żądaniem wypłaty renty wyrównawczej za utratę zdrowia i związane z tym obniżenie dochodów.
Sąd I instancji podkreślił, że gdyby pracownica nadal była zatrudniona w firmie L.C. Poland, otrzymywałaby zarobki porównywalne do zarobków innych zatrudnionych, które są wyższe niż obecnie przez nią otrzymywane. Sąd zgodził się równocześnie z pozwaną firmą, że pracownica powinna w większym stopniu starać się o zmniejszenie szkody, w szczególności że jako osoba młoda mogłaby jeszcze zmienić zawód bądź uczyć się na kursach dokształcających. Sąd uznał jednak, że należy znaleźć najbardziej obiektywny miernik wskazujący, jakie pracownica mogłaby otrzymywać wynagrodzenie, gdyby w sposób prawidłowy próbowała zmniejszyć szkodę. Nie zgodził się, aby za miernik przyjąć wskazywane przez pozwaną firmę oferty pracy, bo nie ma żadnej pewności, że pracownica tę pracę by otrzymała. Jako miernik przyjął przeciętne miesięczne i roczne wynagrodzenie publikowane przez GUS.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.