Pracownikowi przywróconemu do pracy w następstwie wadliwego rozwiązania umowy o pracę, który podjął pracę, przysługuje wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy. Okres, za jaki pracownik może żądać wynagrodzenia, zależy od sposobu rozwiązania umowy. Czy czas pozostawania bez pracy, za który przysługuje wynagrodzenie, obejmuje jedynie miesiące bezpośrednio następujące po dniu rozwiązania umowy o pracę czy też może obejmować okres późniejszy?
Rozstrzygnięcie powyższej kwestii posiada istotne znaczenie zwłaszcza z punktu widzenia przypadków, w których bezpośrednio po dniu rozwiązania umowy o pracę pracownik stał się niezdolny do pracy i pobierał z tego tytułu świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Niekwestionowane, zarówno w orzecznictwie, jak i doktrynie, pozostaje stanowisko, iż czas pozostawania bez pracy, za który przysługuje pracownikowi wynagrodzenie, obejmuje okres, w którym pracownik był zdolny i gotowy do wykonywania pracy. Nie chodzi przy tym o gotowość w znaczeniu prawnym (która obejmuje przypadki usprawiedliwionej nieobecności), ale o gotowość do rzeczywistego świadczenia pracy. W konsekwencji okresy niezdolności pracownika do pracy i pobierania z tego tytułu świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie są okresami pozostawania bez pracy, o których mowa art. 47 i 57 k.p.
Teraz z Płatnościami powtarzalnymi BLIK
zyskasz dostęp do wszystkich treści
za 29 zł / miesiąc przez 3 miesiące
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Teraz z Płatnościami powtarzalnymi BLIK
zyskasz dostęp do wszystkich treści
za 29 zł / miesiąc przez 3 miesiące
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.