Czy zgoda pracownika na ewidencjonowanie czasu pracy przy wykorzystaniu jego danych biometrycznych (odcisku palca) wystarcza do zastosowania takiego rozwiązania?
Brak równowagi w relacji pracodawca pracownik stawia pod znakiem zapytania dobrowolność w wyrażeniu zgody na pobieranie i przetwarzanie danych biometrycznych pracownika. Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 września 2011 r. (sygn. I OSK 1476/10). Artykuł 221 k.p. zawiera enumeratywne wyliczenie danych, których pracodawca może żądać od pracownika. Natomiast zgodnie z ustawą z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2135 ze zm.), do której k.p. odwołuje się w zakresie nieuregulowanym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę. Jednak w opinii NSA uznanie wyrażenia przez pracownika zgody na przetwarzanie jego danych biometrycznych, w szczególności linii papilarnych, za okoliczność legalizującą pobranie od niego innych danych niż te wskazane w art. 221 k.p., stanowiłoby obejście tego przepisu.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.