Kontrola czasu pracy nie przy użyciu odcisków palców

Brak równowagi w relacji pracodawca pracownik stawia pod znakiem zapytania dobrowolność w wyrażeniu zgody na pobieranie i przetwarzanie danych biometrycznych pracownika. Tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 września 2011 r. (sygn. I OSK 1476/10). Artykuł 22¹ k.p. zawiera enumeratywne wyliczenie danych, których pracodawca może żądać od pracownika. Natomiast zgodnie z ustawą z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2135 ze zm.), do której k.p. odwołuje się w zakresie nieuregulowanym, przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę. Jednak w opinii NSA uznanie wyrażenia przez pracownika zgody na przetwarzanie jego danych biometrycznych, w szczególności linii papilarnych, za okoliczność legalizującą pobranie od niego innych danych niż te wskazane w art. 22¹ k.p., stanowiłoby obejście tego przepisu.