Indywidualne roszczenia pracownicze nie mogą być przedmiotem sporu zbiorowego

20 maja 2010

Spory zbiorowe są nieodłącznym elementem stosunków pracowniczych. Sposób ich przeprowadzania reguluje ustawa o rozwiązywaniu sporów zbiorowych. Jej przepisy budzą wątpliwości, jednak ich nieprzestrzeganie może rodzić po stronie osób w nim uczestniczących odpowiedzialność.

Ustawa określa spór zbiorowy poprzez wskazanie jego przedmiotu stanowiąc, że spór zbiorowy pracowników z pracodawcą lub pracodawcami może dotyczyć warunków pracy, płac lub świadczeń socjalnych oraz praw i wolności związkowych pracowników lub innych grup, którym przysługuje prawo zrzeszania się w związkach zawodowych.

Sprawy, które mogą stać się przedmiotem sporu

Określenie przedmiotu sporu zbiorowego z jednej strony stanowi katalog zamknięty (inne kwestie nie mogą być przedmiotem takiego sporu), ale z drugiej – zawiera pojęcia nieprecyzyjne. Dlatego zdarza się w praktyce, że związki zawodowe reprezentujące pracowników wchodzą w spór zbiorowy z pracodawcą co do spraw, które nie powinny stanowić przedmiotu takiego sporu.

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.