Niezbędnym warunkiem skutecznego zaskarżenia decyzji ZUS odmawiającej przyznania świadczenia z ubezpieczenia społecznego uzależnionego od niezdolności do pracy (np. renty z tytułu niezdolności do pracy) lub niezdolności do samodzielnej egzystencji (np. dodatku pielęgnacyjnego) jest skorzystanie z możliwości zakwestionowania orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.
Od 1 stycznia 2005 r. przywrócono dwuinstancyjne orzecznictwo lekarskie w postępowaniu przed organem rentowym. Oceny niezdolności do pracy, jej stopnia oraz ustalenia daty powstania niezdolności do pracy, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do pracy (co do zasady orzeka się ją na okres nie dłuższy niż pięć lat, chyba że według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu), związku przyczynowego niezdolności do pracy lub śmierci z określonymi okolicznościami, trwałości lub przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji, celowości przekwalifikowania zawodowego dokonuje w formie orzeczenia lekarz orzecznik ZUS. Od tego orzeczenia przysługuje sprzeciw do komisji lekarskiej ZUS w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia. Sprzeciw wnosi się za pośrednictwem jednostki organizacyjnej Zakładu właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej. Komisja lekarska dokonuje rozstrzygnięcia w formie orzeczenia (por. art. 14 ustawy o emeryturach i rentach z FUS).
Odrzucenie odwołania przez sąd
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.