Przedsiębiorca świadczy usługi polegające na prowadzeniu zajęć edukacyjnych z robotyki dla dzieci w różnych grupach wiekowych (m.in. 4–6, 9–16 lat). Każdy uczestnik przystępujący do zajęć w ramach opłaty szkoleniowej otrzymuje jednorazowo zestaw materiałów promocyjnych. Zajęcia te mają rozpowszechniać nauki ścisłe, w szczególności chodzi o wiedzę z zakresu robotyki, projektowania i programowania.
Przy czym celem świadczonej usługi jest to, aby uczestnicy zajęć zdobywali wiedzę niedostępną do tej pory w szkołach, mieli styczność z nowoczesnymi technologiami i platformami edukacyjnymi, a także rozwijali umiejętności miękkie, takie jak m.in. pewność siebie czy praca w grupach. W trakcie zajęć uczniowie poznają praktyczne zastosowanie elementów programowania, algorytmiki, a także robotyki w środowisku opartym na pracy grupowej i projektowej, nastawionej na wspólne rozwiązywanie problemów. Dodatkowo nauczane będą elementy pakietu wybranego oprogramowania, ze szczególnym uwzględnieniem: tworzenia dokumentów tekstowych (sprawozdania, raporty), tworzenia arkuszy kalkulacyjnych (kosztorysy, zestawienia) oraz prezentacji (indywidualne i grupowe). W ramach prowadzonych zajęć dzieciom zostaje zapewnione wsparcie psychologiczne. Świadczone przez przedsiębiorcę usługi nie kwalifikują się do zwolnienia z VAT. Jaka stawka VAT będzie właściwa dla usług w postaci zajęć z robotyki dla dzieci?
Na wstępie należy wyjaśnić, że żadna z norm prawa krajowego czy też prawa unijnego nie definiuje „świadczeń złożonych”. Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości UE. W świetle jego orzecznictwa każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak co najmniej dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej (zob. wyrok z 25 lutego 1999 r., sygn. C-349/96). Z kolei świadczenie pomocnicze występuje w przypadku, gdy nie stanowi ono dla nabywcy celu samego w sobie, lecz służy lepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego (zob. orzeczenia: z 29 marca 2007 r., sygn. C-111/05, oraz z 22 października 1998 r., sygn. C-308/96 i C-94/97). W konsekwencji, w przypadku czynności o charakterze kompleksowym, o sposobie opodatkowania decydować będzie to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jedną czynnością kompleksową, czy też z wieloma jednostkowymi czynnościami. Ocena tej okoliczności powinna odbywać się więc na podstawie tego, czy świadczenia wykazują ze sobą tak ścisłe powiązanie, że w sensie gospodarczym tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.