Korekta cen transferowych. Trwają konsultacje

Resort opublikował projekt tych objaśnień. Dotyczy on obowiązujących od 2019 r. przepisów o korygowaniu cen transferowych (art. 11e ustawy o CIT i art. 23q ustawy o PIT).

Zasadniczo celem korekty cen transferowych jest dostosowanie ich do wysokości zgodnej z zasadą ceny rynkowej. Ma to również przeciwdziałać sytuacjom, w których dochód (strata) wykazywany przez podatnika w transakcji z podmiotem powiązanym jest zaniżony (strata jest wyższa) od dochodu (straty), jakiego należałoby oczekiwać, gdyby takich powiązań nie było.

W projekcie objaśnień MF wyjaśnia, że art. 11e ustawy o CIT nie odnosi się do korekt, które wynikają z takich okoliczności jak:

■ zmiana zakresu przedmiotowego dostaw towarów lub usług, np. zamówienie świadczenia uzupełniającego,

■ zwrot towarów,

■ reklamacje ilościowe oraz jakościowe,

■ opusty cenowe uzależnione od osiągnięcia określonego poziomu obrotów,

■ rabaty wolumenowe dotyczące konkretnych dostaw.

W tych przypadkach korekty są dokonywane na zasadach ogólnych, czyli na bieżąco, w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty (zgodnie z art. 12 ust. 3j–3m ustawy o CIT – po stronie przychodowej i art. 15 ust. 4i–4k ustawy o CIT – po stronie kosztowej).

Resort przypomniał też, że cena rynkowa powinna być ustalona już na etapie zawierania transakcji. Jeżeli podatnik tego nie zrobi, bo np. nie zastosuje odpowiedniej marży i na koniec roku będzie chciał skorygować cenę in plus, to nie może tego zrobić na podstawie art. 1 e ustawy o CIT.

Korekty na podstawie tego przepisu dokonuje się, gdy mowa o zmianie istotnych okoliczności mających wypływ na ustalone w trakcie roku podatkowego warunki, np.:

■ zmiany rynkowych cen podstawowych surowców lub materiałów,

■ wahania kursów walutowych,

■ zmiany stóp procentowych,

■ wahania popytu lub podaży danego produktu, spowodowane przez czynniki niezależne od podatnika i podmiotu powiązanego.

MF tłumaczy to w projekcie objaśnień na przykładzie podmiotu, u którego po zakończeniu roku okazało się, że nie osiągnął on zakładanej sprzedaży (ze względu na spadek popytu na sprzedawane wyroby) i nie udało się pokryć części kosztów stałych. W takiej sytuacji, gdy nie osiągnięto zakładanego poziomu marży operacyjnej, należy – według MF – skorygować ceny transferowe (na podstawie art. 11e), aby wyrównać rentowność i uzyskać wynik finansowy zgodne z zasadą ceny rynkowej.

Artykuł 11e ustawy o CIT nie precyzuje, jakim dokumentem księgowym należy korygować ceny transferowe. Z projektu objaśnień wynika, że może to być:

■ nota księgowa (debetowa albo kredytowa) korygująca zbiorczo przychody lub koszty podmiotu powiązanego w odniesieniu do danej transakcji kontrolowanej (bez odnoszenia się do konkretnej faktury),

■ zbiorcza faktura korygująca,

■ faktura korygująca konkretną fakturę (pozycję z faktury) z danego okresu rozliczeniowego.

Uwagi do projektu objaśnień można przesyłać w wersji elektronicznej na adres: konsultacje.ct@mf.gov.pl.