Pracownicy, którzy w okresie czasowej niezdolności do pracy otrzymywali zaniżony zasiłek, mogą starać się o jego wyrównanie, ale odsetki z tego tytułu są opodatkowane.
Obliczając podstawę wymiaru świadczeń chorobowych przysługujących pracownikowi w okresie czasowej niezdolności do pracy, należy uwzględniać wszystkie składniki wynagrodzenia pracownika. Zasada ta obowiązuje jednak dopiero od wyroku Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt 1SK 16/06), który wszedł w życie 7 lipca 2008 r.
Niekorzystna praktyka
Wcześniej praktyka ustalania kwoty wynagrodzenia chorobowego, wypłacanego na podstawie art. 93 kodeksu pracy przez pracodawcę, oraz zasiłków z ubezpieczenia społecznego - chorobowych, opiekuńczych i macierzyńskich oraz świadczeń rehabilitacyjnych, wypłacanych przez ZUS, była niekorzystna dla pracownika. Pracownik mógł opłacać składkę na ubezpieczenie społeczne od całości swojego wynagrodzenia, tj. od pensji oraz od dodatkowych świadczeń, np. premii, natomiast w okresie zwolnienia od pracy mógł otrzymywać wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy naliczony tylko od podstawowej pensji.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.