Dwa tygodnie temu na łamach Akademii DGP wyjaśnialiśmy, że leasing jest szczególną formą finansowania inwestycji, umożliwiającą inwestorowi korzystanie z dóbr inwestycyjnych, bez konieczności ich zakupu. Pokazaliśmy wtedy, jak leasingodawca powinien wykazać w sprawozdaniu finansowym leasing finansowy. A jakie obowiązki w tym zakresie ma korzystający, czyli leasingobiorca? Przypomnijmy, że leasing obejmuje notyfikowaną umową transakcję polegającą na oddaniu przez jedną stronę (leasingodawcę, finansującego) drugiej (leasingobiorcy, korzystającemu) rzeczy (przedmiotu leasingu) do opłatnego korzystania. Po zakończeniu okresu umowy leasingobiorca może, ale nie musi, zakupić przedmiot umowy. W sprawozdaniu finansowym operacja leasingu finansowego podlega pewnym zasadom.
Korzystający (leasingobiorca) powinien w swoim bilansie, w momencie rozpoczęcia leasingu, wykazać przedmiot leasingu jako środek trwały i drugostronnie jako zobowiązanie w kwocie równej wartości rynkowej przedmiotu leasingu pomniejszonej o dotacje i zwrot podatków należnych właścicielowi. W praktyce jest to wartość równa cenie zakupu danego składnika bez podatku od towarów i usług i przy założeniu zapłaty gotówką.
Opłaty z tytułu umowy leasingu dzieli się na koszty finansowe i raty spłaty kapitału zmniejszające zobowiązanie z tytułu przejęcia obiektu w leasing. Koszty finansowe rozkłada się przez czas trwania leasingu na poszczególne okresy obrachunkowe tak, by można było określić stałą, okresową stopę procentową od pozostającego do spłaty salda zobowiązań. Można stosować tu pewne przybliżenia.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.