Zgodnie z art. 7 typowej międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochodu, opartej na Modelowej Konwencji OECD (MK OECD), dochody z bezpośredniej działalności gospodarczej przedsiębiorstwa z jednego państwa na terytorium drugiego państwa (tzw. zyski przedsiębiorstw, czyli business profits) mogą być opodatkowane w tym drugim państwie tylko, gdy przedsiębiorstwo działa tam przez swój tzw. zakład. Jedną z możliwych form powstania zakładu przedsiębiorstwa na terytorium innego państwa jest tzw. zależny przedstawiciel. Czyli kto?
Zależny przedstawiciel to osoba, która działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu przedsiębiorstwa. W takim przypadku uważa się, że dane przedsiębiorstwo posiada zakład w tym drugim państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa.
Wyjątkiem od tej ogólnej zasady jest sytuacja, w której czynności wykonywane takiego zależnego przedstawiciela ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w art. 5 ust. 4 MK OECD, które, gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład. Postanowienia art. 5 ust. 4 MK OECD zawierają katalog czynności, ogólnie mówiąc przygotowawczych i pomocniczych, które nie powodują powstania zakładu. Tak więc w pewnych okolicznościach działalność zależnego przedstawiciela nie będzie uznana za zakład przedsiębiorstwa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.