Jakie znaczenie ma wyrok TK o możliwości odliczania składek

Po pierwsze wyrok dotyczy wyłącznie osób rozliczających się w Polsce z całości uzyskanych przez siebie dochodów, zarówno pochodzących ze źródeł polskich, jak i zagranicznych. Pomija natomiast problem nierezydentów podatkowych, rozliczających w Polsce dochody uzyskane wyłącznie ze źródeł polskich, którzy mimo to odprowadzają składki na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne w innym kraju.

Po drugie, wyrok odnosi się do podatników, którzy osiągnęli dochody ze źródeł położonych w kraju UE, z którym umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania przewiduje zastosowanie w Polsce metodę tzw. kredytu podatkowego. W uzasadnieniu TK nie odniósł się do sytuacji podatników, którzy w rozliczeniach rocznych są zobligowani postanowieniami odpowiedniej umowy do zastosowania metody tzw. wyłączenia z progresją. W konsekwencji wyrok dotyczy składek odprowadzonych przez polskich rezydentów świadczących pracę w pięciu spośród 26 krajów członkowskich UE (tj. Austrii, Belgii, Danii, Finlandii i Holandii). Przy czym, jak słusznie zauważył Trybunał, art. 25 ust. 2 Konwencji z 13 lutego 2002 r. między Polską a Holandią w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawiera klauzulę, zgodnie z którą po spełnieniu pewnych warunków składki płacone przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym państwie do systemu emerytalnego w drugim państwie - będą traktowane w taki sam sposób dla potrzeb podatkowych w pierwszym wymienionym państwie jak składki płacone do systemu emerytalnego uznawanego dla potrzeb podatkowych w tym pierwszym - wymienionym państwie.