Preferencje podatkowe tylko dla działalności zdrowotnej

Ustawa o podatkach i opłatach lokalnych przewiduje preferencje w opodatkowaniu nieruchomości zajętych na specyficzną działalność gospodarczą. Przykładem takiego preferencyjnego opodatkowania mogą być budynki i ich części zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych lub działalności gospodarczej w zakresie obrotu kwalifikowanym materiałem siewnym. Preferencja polega na zastosowaniu niższej stawki niż przyjęta dla budynków zajętych na działalność gospodarczą. W 2009 roku stawka od budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej wynosi 19,81 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej, natomiast od budynków lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych stawka wynosi 4,01 zł od 1 mkw. powierzchni użytkowej, a zatem 15,80 zł mniej niż stawka podstawowa.

Jak się jednak okazuje, podatnicy mają problemy z określeniem, czy do zakresu udzielania świadczeń zdrowotnych, a tym samym preferencyjnego opodatkowania, zaliczać również np. pomieszczenia pomocnicze dla takiej działalności. Ostatnio spór, dotyczący tego, jakie nieruchomości można zaliczyć do działalności w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych, rozstrzygnął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (sygn. akt I SA/Sz 328/08 z 8 października 2009 r.). Uznał on, że budynków i ich części o charakterze hotelowym, gospodarczym lub administracyjnym nie można zaliczać do działalności medycznej i należy je opodatkować stawką podstawową dla budynków lub ich części zajętych na działalność gospodarczą.