Firmy działające w branży brokerskiej na różne sposoby określają moment powstania przychodu. Nie wszystkie z nich są prawidłowe.
Broker występuje w charakterze pośrednika pomiędzy poszukującym ochrony ubezpieczeniowej (najczęściej przedsiębiorstwem) i zakładem ubezpieczeń. Najogólniej rzecz ujmując, jego zadaniem jest doprowadzenie do zawarcia przez nich umowy. Charakterystyczne jest to, że działając w interesie ubezpieczającego otrzymuje wynagrodzenie (w postaci prowizji określonej jako procent składki) najczęściej jedynie od strony przeciwnej, tj. ubezpieczyciela. W tym zakresie broker podpisuje z zakładem umowę prowizyjną (tzw. porozumienie kurtażowe) bądź też działa bez takiej umowy na podstawie oferty, przy czym ich treść w odniesieniu do relacji broker – zakład ogranicza się zasadniczo do określenia wielkości i zasad wypłaty prowizji. Istotne jest to, że w większości przypadków ustala się, że staje się ona należna w momencie zapłaty składki przez ubezpieczającego. Po wystawieniu polisy oraz zapłacie składki przez klienta zakład wystawia notę prowizyjną, określającą wysokość wynagrodzenia należnego brokerowi. Na tej podstawie ten ostatni wystawia fakturę lub rachunek, a zakład dokonuje wypłaty.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.