Obowiązki podatkowe każdego podatnika będą zależały od jego rezydencji. Polską rezydencję podatkową ustala się w oparciu o długość pobytu w Polsce oraz posiadanie przez daną osobę w kraju tzw. ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych lub gospodarczych). Jeżeli taka osoba przebywa ponad 183 dni poza Polską, ale zachowała swoje centrum interesów osobistych lub gospodarczych w kraju, nadal będzie uważana za polskiego rezydenta podatkowego.
- Natomiast osoba, której pobyt w Polsce nie przekroczył 183 dni i która przeniosła swój ośrodek interesów życiowych za granicę, będzie polskim nierezydentem - wyjaśnia Joanna Narkiewicz-Tarłowska, starszy menedżer, doradca podatkowy w PricewaterhouseCoopers.
Status w Holandii
Ustalenie statusu podatkowego w Holandii może być trudne, ponieważ tamtejsze prawo podatkowe nie zawiera definicji rezydencji podatkowej (podobnie zresztą jak w Polsce do 31 grudnia 2006 r.). Według Joanny Narkiewicz-Tarłowskiej rezydencja podatkowa jest ustalana na podstawie okoliczności faktycznych związanych z sytuacją danej osoby. W szczególności rezydencja danej osoby jest ustalana na podstawie takich okoliczności, jak: miejsce, gdzie dana osoba posiada dostępny dom lub mieszkanie; miejsce, gdzie przebywa najbliższa rodzina (żona, dzieci); miejsce osobistych i ekonomicznych powiązań (np. miejsce zatrudnienia); miejsce, gdzie dana osoba posiada majątek i rachunki bankowe; intencja długości pobytu w Holandii.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.