Magazyn na weekend

Czy banki położą uszy po sobie i będą grzecznie zwracać klientom niesłusznie pobrane odsetki, przy okazji dokładając wynagrodzenie za nienależne korzystanie z kapitału? Oczywiście, że nie. 

Rosja przegrywa tam, gdzie do gry wchodzą czołgi, karabiny i żołnierze. Za to na froncie informacyjno -propagandowym po krótkotrwałym załamaniu ma się znów coraz lepiej. Nie bez pomocy Zachodu.

Możemy się spodziewać kolejnej fali pozwów frankowiczów. A bankom odpada poważny argument za występowaniem z roszczeniami przeciwko klientom

Na razie mamy atomowe plany, a nie rozpoczęte inwestycje. Tym bardziej warto wyciągnąć wnioski z kosztownych doświadczeń Helsinek.

Nie ma ludzi niezastąpionych, ale trudno sobie wyobrazić, aby algorytmy wymyślały filmy i seriale, w każdym razie te wysokiej jakości. Scenarzyści boją się jednak AI, bo sztucznej inteligencji nie trzeba płacić nawet tyle, ile dziś zarabiają. A i jakość coraz rzadziej się liczy

Już w XIX w. czekano z nadzieją, aż pojawi się technologiczna możliwość i biała rasa dostanie narzędzie, by wygubić „całe to bydło”

W czerwcu 1940 r. upadła Francja. Niemiecka okupacja wcale nie wyglądała tak, jak w serialu „Allo, allo”, choć pod wieloma względami nie przypominała również wojny na ziemiach polskich. Przynajmniej nie od początku

Nieuzasadnione przekonanie o własnej potędze zwykle nie kończy się dobrze, czego najlepszym przykładem jest Turcja. Najpierw zamknęła sobie drzwi do Unii, a potem została odcięta przez USA od niektórych technologii wojskowych

Wiadomo, doświadczenia XX-wiecznych totalitaryzmów nauczyły nas ostrożności wobec zbyt gromkich projektów zbudowania nowego, wspaniałego świata przez dyktatury. 

Dobrej polityki europejskiej nie robi się poprzez dumne okrzyki u siebie w kraju, lecz dzięki żmudnej i sprytnej codziennej krzątaninie na korytarzach Berlaymont. Czego nam wszystkim życzę w rocznicę referendum akcesyjnego

Geopolityka zaczyna się od mapy, a kończy na Szekspirze. Reszta – zdaniem Roberta Kaplana – nie jest szczególnie istotna.

Nie lubię straszenia przyszłością. Zwłaszcza gdy opiera się ono na zestawie dobrze znanych i do znudzenia wałkowanych motywów. Globalne ocieplenie? Wojna atomowa? Bunt robotów? Nudy i ziew. Jestem zdania, że jeśli już straszyć, to przynajmniej… inaczej.

Ostatni telegram na świecie 14 lipca 2013 r. wysłano w Indiach. Nie brzmiał on zrozumiale ani tym bardziej wzniośle. Ktoś napisał: „Babcie poważnie. Przedłużenie 15 dni urlopu”.