grzywna

Karą może być grzywna za przestępstwa, przestępstwa skarbowe, wykroczenia lub wykroczenia skarbowe. Środkiem przymusu jest w procedurze cywilnej czy w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

WARTO ZAPAMIĘTAĆ
Grzywnę za przestępstwa wymierza się w stawkach dziennych – od 10 do 360. Wysokość jednej stawki wynosi od 10 do 2000 zł, przy czym ustalając jej wysokość sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Taka grzywna powinna być sprawiedliwsza niż wymierzana kwotowo.

Za przestępstwa może być wymierzona grzywna samoistna lub kumulatywna. Pierwszą orzeka się, gdy taką sankcję przewiduje przepis kodeksu karnego. Grzywna samoistna możliwa jest także, gdy sankcja wprawdzie jej nie przewiduje, lecz sąd orzeka ją zamiast więzienia, niekiedy wespół ze środkiem karnym (nie karą), np. z zakazem prowadzenia pojazdów czy obowiązkiem naprawienia szkody. W takich sytuacjach konieczne jest jednak, by za przestępstwo groziło nie więcej niż 5 lat pozbawienia wolności. Grzywna samoistna wchodzi w rachubę również wtedy, gdy sąd nadzwyczajnie łagodzi karę (np. młodocianemu czy w wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa). Drugą postacią przewidzianą w kodeksie karnym jest grzywna kumulatywna, orzekana obok kary pozbawienia wolności (ale nie terminowej, np. dożywocia). Jest ona możliwa, gdy sprawca dopuścił się przestępstwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub ją osiągnął. Chodzi wówczas o podkreślenie nieopłacalności tego rodzaju działań. Poza tym sąd może orzec grzywnę obok pozbawienia wolności lub jej ograniczenia, gdy zawiesza warunkowo wykonanie kary. Tym razem, by zapobiec wrażeniu bezkarności sprawcy.