Jest to przysporzenie majątku dla siebie lub innej osoby. Polegać może na zwiększeniu majątku, np. uzyskaniu pieniędzy lub przedmiotów wartościowych albo zmniejszeniu zobowiązań o charakterze majątkowym, zawarciu majątkowo korzystnej umowy, np. nieoprocentowanej pożyczki. Korzyść majątkową uzyskujemy także wtedy, gdy nie ponosimy straty. Wiele działań podejmowanych w ramach obrotu gospodarczego opartych jest na tzw. handlu wpływami. Artykuł 230 k.k. reguluje jedynie bierną stronę tego procederu, a mianowicie odpowiedzialność karną ponosi jedynie osoba, która powołując się na swoje wpływy w instytucji państwowej lub samorządu terytorialnego, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść majątkową lub jej obietnicę. Nie jest karalna natomiast strona czynna, tj. w sytuacji, kiedy osoba zainteresowana uzyskaniem określonej decyzji wydanej przez urzędnika stara się wpłynąć na jego decyzję poprzez osoby z jego otoczenia, którym proponuje korzyści za spowodowanie określonego działania lub zaniechania ze strony tegoż urzędnika.
Jan K. pobrał od swojego kontrahenta zapłatę za towar, którego mu nigdy nie dostarczył. Dopuścił się więc oszustwa i uzyskał korzyść majątkową. Za ten czyn Janowi K. grozi kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Podstawa prawna
- - Art. 115 par. 4, art. 230, 230a i 299 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz.U. nr 88, poz. 553 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu