Grecja otrzymała na walkę z zadłużeniem dwie pożyczki warte 240 mld euro. Kolejne 100 mld to kwota darowana przez prywatnych wierzycieli. Suma jest rekordowa pod każdym względem. Za równie astronomiczne kwoty zapóźnienie wobec zachodnich landów nadrabia NRD.
Plan Marshalla, realizowany w latach 1948 – 1951, opiewał na 12,7 mld dol. Biorąc pod uwagę zmiany wartości amerykańskiej waluty w ciągu ostatnich sześciu dekad, dzisiaj program uwzględniający m.in. nisko oprocentowane pożyczki, surowce naturalne czy żywność byłby wart ok. 90 mld dol., czyli ok. 68 mld euro. Przy czym nie należy zapominać, że amerykańską pomoc przyjęło 18 państw i terytoriów, zaś pożyczki nadzorowane przez trojkę Komisja Europejska–EBC–MFW idą wyłącznie na pokrycie potrzeb Grecji.
Poza tym plan sygnowany nazwiskiem ówczesnego sekretarza skarbu USA był pierwszym impulsem do integracji europejskiej, umożliwiając postawienie na nogi zrujnowanych wojną gospodarek, stabilizując finanse publiczne i utrwalając rynkowy system gospodarczy. Gwoli ścisłości należy dodać, że z pomocy skorzystały także państwa, które nie uczestniczyły w działaniach wojennych, a nawet Szwajcaria, która na neutralności zbiła majątek. Grecji zaś pięciokrotnie wyższa kwota ma posłużyć do utrzymania zdolności Aten do wypłacania emerytur na czas i obniżenia w dłuższej perspektywie długu publicznego do 120 proc. PKB. O stałym uzdrowieniu finansów publicznych nikt raczej nie wspomina. Grecki bailout daleki jest od ambitnych założeń.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.