Politycy wolą sądokrację od odpowiedzialności [OPINIA]

Przypomnijmy: niespełna miesiąc temu Federalny Trybunał Konstytucyjny w Karlsruhe orzekł, że niemiecka ustawa o ochronie klimatu – owoc długich prac tamtejszej komisji węglowej i negocjacji z partnerami społecznymi – została uznana za częściowo niezgodną z ustawą zasadniczą. Sędziowie przychylili się do skargi grupy aktywistów klimatycznych, stwierdzając, że regulacje, które odsuwają redukcje emisji i związane z nimi obciążenia na okres po 2030 r., naruszają podstawowe prawa i wolności młodych ludzi. Ustawodawca dostał czas do końca przyszłego roku, żeby doprecyzować cele klimatyczne na najbliższą dekadę. Ale już tydzień po wyroku Angela Merkel ogłosiła plany podniesienia ambicji zgodne z oczekiwaniami sformułowanymi przez sędziów. Do 2030 r. Niemcy mają ograniczyć emisje aż o 65 proc. w porównaniu z rokiem 1990, zaś neutralność klimatyczną osiągnąć już w 2045 r.

Sale rozpraw są areną ważnych rozstrzygnięć dotyczących zielonej transformacji również w innych krajach. W 2019 r., po kilkuletniej batalii sądowej, holenderski Sąd Najwyższy orzekł, że rząd powinien zredukować emisje gazów cieplarnianych o co najmniej 25 proc. do końca 2020 r. Kolejne starcie sądowe polityków z aktywistami miało miejsce niespełna rok później w Irlandii. Władze w Dublinie, choć nie kwestionowały potrzeby walki ze zmianą klimatu, oponowały przed zaostrzeniem celów, uzasadniając to kosztami społecznymi. Także w tym przypadku Sąd Najwyższy wziął jednak stronę ekologów, orzekając, że plany klimatyczne są niewystarczające wobec deklarowanych celów i rząd musi opracować bardziej ambitną strategię. Sądowe starcie z ekologami przegrał też rząd francuski, gdzie zachowawcza polityka Emmanuela Macrona stawiała pod znakiem zapytania spełnienie założonych celów klimatycznych na 2030 r.