Budowa ogrodzenia między działkami to gotowy przepis na sąsiedzką wojnę? Tak, kiedy jedna strona działa na własną rękę, a druga... wyciąga paragrafy i każe płot rozbierać. Co wolno, a czego absolutnie nie? Warto to sprawdzić przed wbiciem pierwszej łopaty.
Budowa ogrodzenia to prosta sprawa? Niekoniecznie. Wystarczy jeden centymetr za daleko i może wyjść z tego sąsiedzka wojna z paragrafami w tle.
Twój teren – twoje ogrodzenie. Ale tylko do granicy
Mamy prawo grodzić swój kawałek ziemi. Ale tylko swój. Żaden drut, fundament ani ozdobna listwa nie mogą wystawać poza linię działki. Brzmi jak drobiazg? Otóż ten drobiazg potrafi rozpętać prawny huragan. – Postawienie ogrodzenia na linii pomiędzy dwiema działkami wymaga uzgodnienia z sąsiadem. Można to zrobić jedynie za jego zgodą –wyjaśniała „Rzeczpospolita”, cytowana przez portalsamorzadowy.pl.
Co to oznacza w praktyce? Jeśli chcemy budować na granicy, nie wystarczy, że sąsiad się „nie sprzeciwił”.
„Dogadaliśmy się przez płot”
To brzmi swojsko, ale w sądzie nie znaczy nic. Zgoda musi być pisemna. Nie sms, nie ustne „okej”, tylko konkret: rozmiary, materiał, kto za co płaci i jak będziecie dzielić koszty utrzymania. Bo gdy zabraknie sygnowanego dokumentu, nawet najspokojniejszy sąsiad może nagle przypomnieć sobie, że „on się wcale nie zgadzał”. I wtedy nie ma dowodu na „dogadanie się”. Jest tylko słowo przeciwko słowu.
Sąsiad chce, żebyś zapłacił za jego płot?
Jeśli ogrodzenie stoi dokładnie na granicy i obie strony zgodziły się na wspólną budowę, rachunek dzieli się po połowie. Tak mówi prawo. „Rzeczpospolita” cytuje art. 154 Kodeksu cywilnego: „Mury, płoty, miedze, rowy i inne urządzenia podobne, znajdujące się na granicy gruntów sąsiadujących, służą do wspólnego użytku sąsiadów.”
I dalej – jak przypomina dziennik – korzystający z tych urządzeń mają obowiązek wspólnie pokrywać koszty utrzymania. Czyli: razem stawiacie, razem płacicie. A jeśli wymieniacie stary płot – też na pół.
Tak się może skończyć stawianie ogrodzenia bez zgody
Najczęstszy błąd: budujemy, bo „to przecież moja granica”. A potem sąsiad przychodzi z pismem. Bez jego zgody – i to na piśmie – nie tylko nie dostaniemy złotówki zwrotu, ale możemy też usłyszeć: „Proszę to rozebrać, na własny koszt.”
Jak precyzuje „Rzeczpospolita”: „Jeśli postawimy płot na granicy działek bez zgody sąsiada, a nie na swoim gruncie, nie możemy żądać współuczestniczenia w kosztach jego utrzymania, a ponadto sąsiad ma prawo żądać jego rozbiórki.” Zatem brak dokumentu oznacza brak pieniędzy. I często brak płotu.
Wniosek? Sąsiedzkie relacje bywają kruche. Dlatego przed zamówieniem betonu pod fundament pod ogrodzenie i przed wbiciem pierwszej łopaty, trzeba usiąść i spisać umowę. Bo bez niej płot może stać się źródłem nieprzyjemności, nerwów… i sporych strat.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu