Kiedy stypendium, kiedy zasiłek. Na jaką pomoc może liczyć uczeń z biednej rodziny

Konstytucyjnym obowiązkiem władz publicznych jest zapewnienie powszechnego i równego dostępu do wykształcenia. Ustawa zasadnicza w art. 70 ust. 4 określa, że zadanie to realizowane jest poprzez stworzenie i wsparcie systemu indywidualnej pomocy finansowej i organizacyjnej dla uczniów. Przy czym warunki jej udzielenia określa ustawa z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2198 ze zm.; dalej u.s.o.). Celem pomocy jest wyrównywanie szans edukacyjnych uczniów z najbiedniejszych rodzin i umożliwienie im lepszego startu w dorosłe życie, a także zapobieganie segregacji uczniów ze względu na sytuację materialną oraz stworzenie im możliwości równego uczestnictwa w życiu społeczności szkolnej. Dlatego w ramach pomocy materialnej dzieci korzystają z dodatkowych zajęć edukacyjnych, otrzymują podręczniki szkolne czy posiłki w szkolnej stołówce. I choć udzielanie świadczeń pomocy materialnej o charakterze socjalnym jest zadaniem własnym gminy, to otrzymuje ona także dotację celową z budżetu państwa (udziela jej minister finansów na wniosek ministra edukacji narodowej). W tym zakresie nastąpiły jednak niedawno zmiany wynikające z ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U. z 2017 r. poz. 2203, dalej u.f.z.o.). Dotyczą one wysokości wkładu własnego gminy, gdyż wiele z nich, zwłaszcza biedne, miało problemy ze znalezieniem pieniędzy. I tak zgodnie z art. 70 u.f.z.o. wkład uzależniono od sytuacji finansowej gminy (wskaźnika dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w JST).