Polisolokaty: Opłaty likwidacyjne w dół. Ale inne zostały

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz rzecznik finansowy od kilku lat toczą walkę o ochronę klientów, którzy zainwestowali w ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym (UFK). To produkty, w których zdecydowana część składki przeznaczana jest zwykle na zakup jednostek uczestnictwa w UFK. Środki są lokowane w instrumenty finansowe, najczęściej w fundusze inwestycyjne. Pozostała część składki przeznaczana jest na pokrycie przewidzianej umową ochrony. Największym problemem w produktach, w których ubezpieczyciele co roku zbierają po kilkanaście miliardów złotych składki, były bardzo wysokie opłaty likwidacyjne pobierane przy wycofaniu się z polisy przed końcem umowy. W pierwszych latach pochłaniały one nawet do 100 proc. wpłaconych środków.

Postępowania prowadzone przez UOKiK wobec 17 towarzystw spowodowały, że od jesieni 2015 r. do marca 2016 r. radykalnie zmniejszyły one opłaty likwidacyjne w produktach objętych kontrolą urzędu. Właścicieli takich polis mocno wspiera też rzecznik finansowy. Do tego w 2016 r. weszła w życie ustawa o działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, która także wymusiła w branży kilka zmian, dotyczących m.in. opłat i badania potrzeb, wiedzy, doświadczenia oraz sytuacji finansowej klienta. W przypadku umów ubezpieczenia na życie z elementem inwestycyjnym zawartych po wejściu w życie ustawy klienci mają prawo do odstąpienia od umowy w terminie 60 dni od otrzymania po raz pierwszy rocznej informacji o wysokości przysługujących świadczeń. Wtedy zwracane środki mogą zostać pomniejszone o maksymalnie 4 proc. wartości wpłaconych składek. W pozostałych można pobierać opłaty likwidacyjne, o ile nie są one zbyt wysokie i nie godzą w interesy konsumenta. Poziom taki nie został wyznaczony, ale np. rzecznik finansowy skłania się ku poglądowi, że punktem odniesienia powinny być opłaty wynegocjowane przez UOKiK.