Pod wpływem toczącego się sporu o kształt władzy sądowniczej rozpoczął się proces odkrywania publicznoprawnych funkcji takich instytucji postępowania cywilnego, jak wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia w razie wniesienia skargi kasacyjnej (art. 388 par. 1 kodeksu postępowania cywilnego) oraz zabezpieczenia roszczeń niepieniężnych (art. 755 k.p.c.).
Proces ten zapoczątkował Trybunał Konstytucyjny (TK), wydając postanowienie o zabezpieczeniu wniosku w sprawie K 34/15 w momencie narastającego konfliktu wokół wyboru przez ustępujący Sejm VII kadencji pięciu sędziów TK. W postanowieniu tym Trybunał wezwał Sejm VIII kadencji do powstrzymania się od wyboru kolejnych sędziów TK do czasu rozstrzygnięcia o konstytucyjności ustawy z 25 czerwca 2015 r. o TK (Dz.U. z 2015 r. poz. 1064 ze zm.). Tym samym Trybunał Konstytucyjny zdecydował o odstąpieniu od dotychczasowej linii orzeczniczej, zgodnie z którą wydanie decyzji zabezpieczającej, zakazującej stosowania zaskarżonych przepisów przed merytorycznym rozstrzygnięciem wniosku, nie jest możliwe ze względu na brak kompetencji TK. Nie istnieje bowiem żadna regulacja, która „umożliwiałaby «zawieszenie» stosowania zaskarżonych przepisów do czasu orzeczenia o ich konstytucyjności lub niekonstytucyjności”. Do materii z zakresu prawa publicznego „z oczywistych względów” nie mogą mieć zastosowania przepisy o zabezpieczeniu powództwa (postanowienia w sprawach o sygn. akt: K 31/06, K 2/07, K 4/06).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.