1 lipca 2015 r. weszła w życie największa od czasu uchwalenia kodeksu karnego nowelizacja jego przepisów. Fundamentem, na podstawie którego ją skonstruowano, było założenie o prymacie kar wolnościowych nad izolacyjnymi. Pomimo wielości i obszerności dokonanych zmian, kwintesencję nowego podejścia ustawodawcy do kwestii polityki karnej stanowią w istocie wyłącznie dwa przepisy: art. 37a i 37b kodeksu karnego (Dz.U. z 2015 r. poz. 396).
Pierwszy pozwala sądowi orzec wobec sprawcy karę grzywny albo karę ograniczenia wolności (a więc karę wolnościową) w sytuacji, gdy w przepisie typizującym dane przestępstwo ustawodawca przewidział jako jedyną sankcję – karę pozbawienia wolności. Jedynym ograniczeniem w stosowaniu omawianego przepisu jest górna granica odpowiedzialności karnej za dane przestępstwo: nie może przekraczać 8 lat. Z kolei art. 37b k.k. daje podstawy do orzekania kary mieszanej polegającej na orzeczeniu kary pozbawienia wolności w wymiarze do 3 miesięcy (a w przypadku najcięższych występków – do 6 miesięcy) połączonej z karą ograniczenia wolności w wymiarze do 2 lat (którą to sprawca odbywa po karze pozbawienia wolności – o ile została orzeczona bez warunkowego zawieszenia jej wykonania). Zastosowanie art. 37b k.k. dotyczyć już może wszystkich występków zagrożonych karą pozbawienia wolności bez względu na wysokość jej dolnej i górnej granicy ustawowego zagrożenia.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.