Wniosku o założenie podsłuchu nie musi podpisywać komendant główny policji

SN zajął się kwestią kontroli operacyjnej na skutek pytania prawnego jednego z sądów apelacyjnych, który miał wątpliwości co do art. 19 ust. 1 ustawy o Policji (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 355 ze zm.). Zgodnie z nim sąd okręgowy może, na pisemny wniosek komendanta głównego policji, po uzyskaniu zgody prokuratora generalnego, zarządzić kontrolę operacyjną. W opinii sądu, który zdecydował się zadać pytanie prawne do SN, kompetencja ta nie może zostać scedowana na żaden inny podmiot. Jego zdaniem ustawodawca celowo nie wymienił w tym przepisie zastępców komendanta głównego. Szef policji bowiem, jako pierwsze ogniwo w procesie zarządzania kontroli operacyjnej, ma być gwarantem, że ten instrument inwigilacji obywateli będzie wykorzystywany rzeczywiście tylko w uzasadnionych przypadkach i tylko wówczas, gdy inne środki stosowane w walce z przestępczością okazały się niewystarczające.

Z tymi tezami polemizował dziś na posiedzeniu przedstawiciel prokuratora generalnego, który wnioskował o to, aby SN odmówił podjęcia uchwały w tej sprawie. Jak bowiem podkreślał, sąd nie powinien był w ogóle zadawać tego pytania. Wytykał sądowi apelacyjnemu, że nie przeprowadził wykładni przepisów. Gdyby bowiem to zrobił, to w prosty sposób doszedł do wniosku, że nie ma przesłanek ku temu, aby kwestionować uprawnienia komendanta głównego do scedowania na jego zastępców kompetencji do składania wniosków o przeprowadzenie kontroli operacyjnej. I przypominał, że w kodeksie postępowania karnego mowa jest np. o tym, że kasację składa prokurator generalny, a przecież nikt nie kwestionuje, iż złożyć ją może również jego zastępca.