KULTURA KSIĄŻKI RECENZJE

"Teatry Warszawy 1944–1945" Tomasza Mościckiego to jedna z najważniejszych publikacji teatrologicznych ostatnich lat.

Oto książka wyjątkowa nie tylko w skali kraju. Bodajże jeszcze żaden straceniec przed Rafałem Donicą nie podjął się obejrzenia i przeanalizowania wszystkich istniejących filmów mających swoje korzenie w micie frankensteinowskim.

Eseje Salmana Rushdiego zawarte w zbiorze "Ojczyzny wyobrażone" to nie tylko klucz do jego wczesnej twórczości, lecz także refleksja na temat kondycji współczesnego człowieka.

"Obcy w domu" Palestyńczyka Rai Shehadeha i „Krasnoludki nie przyjdą” izraelskiej Żydówki Sary Shilo – dwa wyznania wiary w terapeutyczną moc literatury

Niedawna rocznica śmierci Zbigniewa Cybulskiego to okazja, by przypomnieć sobie jedną z najciekawszych książek mu poświęconych.

W "Safari mrocznej gwiazdy" odnajdujemy wszystkie atuty pisarstwa Paula Theroux, choć wędrówka przez Afrykę była chyba najsmutniejszą z jego podróży.

Oto świetni „Bracia Sisters” Patricka De- Witta, western, z którego zostały już tylko dekoracje i małe sprawy małych ludzi.

Eseistyczne i krytyczno-literackie książki Krzysztofa Siwczyka są ciekawym dopełnieniem literackiego dorobku poety.

„Stanęła naga...”, tom niepublikowanych próz i wierszy oraz kopii rysunków i rękopisów Władysława Broniewskiego, przekonuje, że sławny poeta czuł się niespełniony.

Znany niemiecki prawnik Ferdinand von Schirach zasłynął świetnymi opowiadaniami kryminalnymi wydanymi u nas w tomach „Wina” i „Przestępstwo” – w oszczędnej formie rozważał w nich kwestie motywu, winy, racjonalności wymiaru sprawiedliwości. Niewielka rozmiarami powieść „Sprawa Colliniego” także zawiera w sobie wszystkie cechy stylu von Schiracha: ascetyczną formę, filozoficzną głębię, zagadkę, która tkwi zarówno w samej zbrodni, jak i w systemie, który ma ją osądzić.

"Sąd w Canudos" to na pierwszy rzut oka nietypowa powieść w dorobku Sándora Máraiego.

W „Późnej godzinie” Iwana Bunina Rosja rodem z lirycznych romansów zderza się z kataklizmem rewolucji.

Notka widniejąca na okładce "Gangster squad. Pogromcy mafii" obiecuje wstrząsającą historię o walce ze zbrodnią, zaś w rzeczywistości książka Paula Liebermana to wymarzona lektura nasenna i pozostaje mieć nadzieję, że wchodząca do kin adaptacja opisywanej pozycji faktycznie nie ma z nią wiele wspólnego.

Ameryka Południowa bez magii? Proszę bardzo – „Hałas spadających rzeczy” Juana Gabriela Vásqueza opowiada o Kolumbii lat 90. w ściszonej, realistycznej tonacji.

Autor „Potyczek z Freudem” nie próbuje nas zdołować. Odwołując się domyśli amerykańskiego psychologa Jamesa Hillmana, pokazuje tylko drugą stronę medalu. Bierze pod lupę schematy, którymi przywykliśmy myśleć o własnym życiu, dowodząc, że istnieje dla nich alternatywa.

Wit Szostak zamyka swoją krakowską trylogię (w jej skład wchodzą jeszcze „Chochoły” oraz „Dumanowski”) bodaj najlepszą książką w swoim dorobku. Misternie i precyzyjnie skonstruowaną, brawurowo mieszającą literackie konwencje, zderzającą realizm z czystą fantastyką. „Fuga” to zabawa literaturą.

W autobiograficznych „Zmianach”Mo Yana uprawia się azjatyckie malarstwo pustką – to, co najważniejsze, czytelnik musi dopisać sobie sam.

Jonathan Littell reporterskim okiem obserwuje syryjską wojnę domową na kilka dni przed pacyfikacją Homs.

Bogato ilustrowana praca Flavio Febbraro i Burkharda Schwetje nosi dumny tytuł „Historia świata w sztuce”. Nie jest nadużyciem. Autorzy z benedyktyńską cierpliwością tłumaczą zawiłości związane z przynależnością dzieła sztuki do konkretnego czasu.