Ustawodawcy w Europie coraz częściej zaostrzają przepisy dotyczące publicznych protestów i zgromadzeń. Zwiększenie represji niesie ryzyko niepotrzebnej ingerencji w prawo do wolności pokojowego zgromadzenia zagwarantowane w art. 11 europejskiej konwencji praw człowieka.
W związku z tym każde nowe orzeczenie ETPC jest ważną wytyczną dla prawodawców. Trybunał opowiada się przeciwko rosnącej tendencji do ograniczania wolności protestujących w imię porządku publicznego. W celu określenia granic dla prawa z art. 11 niezbędne jest jednak rozróżnienie między zgromadzeniami pokojowymi i niepokojowymi, co zostało niedawno podkreślone przez ETPC w sprawie Laurijsen i Inni p. Holandii (skarga nr 56896/17).
5 lipca 2011 r. ok. 150 osób zebrało się w Amsterdamie przed budynkiem, którego nielegalni mieszkańcy mieli być poddani eksmisji. Zgromadzenie to obejmowało blokadę drogi za pomocą krzeseł i stołów. Uczestnicy, niektórzy w zwykłych ubraniach, inni w kostiumach lub z zakrytymi twarzami, tańczyli, grali na instrumentach i śpiewali. Tłum nie zastosował się do trzech nakazów rozejścia się wydanych przez komisarza policji. W konsekwencji funkcjonariusze rozpoczęli akcję. 138 osób zostało aresztowanych. Skarżącym postawiono zarzuty udziału w nielegalnym zgromadzeniu. 14 czerwca 2013 r. holenderski sąd rejonowy uniewinnił ich od stawianych zarzutów, ale sąd apelacyjny uchylił ten wyrok, skazując ich i nakładając na każdego karę grzywny po 50 euro. Skarżący złożyli apelację do krajowego Sądu Najwyższego, twierdząc m.in., że sąd apelacyjny nie uznał, że protest był demonstracją w rozumieniu holenderskiej ustawy. W wyroku z 11 kwietnia 2017 r. SN podtrzymał decyzję sądu apelacyjnego, co skłoniło skazanych do wniesienia sprawy do ETPC.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.