ZUS powinien wypłacić świadczenie, jeśli ubiegający się o nie rozwiązał stosunek pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą przed wydaniem decyzji o jego przyznaniu.
Zainteresowany zakończeniem aktywności zawodowej wystąpił do zakładu o przyznanie emerytury na podstawie ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. nr 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.). Przesłanką do jej wcześniejszego otrzymania było natomiast spełnienie warunków określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. nr 8, poz. 43 z późn. zm.). Ubiegający się o świadczenie dostarczył do ZUS świadectwo pracy, z którego wynikało, że 29 lipca 2010 r. rozwiązał stosunek pracy z dotychczasowym pracodawcą, czyli dokładnie w dniu nabycia prawa do wcześniejszej emerytury. Zainteresowany ponownie został zatrudniony przez pracodawcę 2 sierpnia 2010 r. To zadecydowało, że ZUS odmówił mu przyznania wypłaty.
Ubezpieczony odwołał się od niekorzystnej dla siebie decyzji. Sąd I instancji ustalił, że ostatnim miejscem pracy ubiegającego się o świadczenie była firma, z której się zwolnił, a następnie zatrudnił. Pracodawca wystawił mu świadectwo pracy potwierdzające zakończenie zatrudnienia. Następna umowa o pracę została zawarta później. Mając jednak świadectwo pracy, ubezpieczony nie złożył w okresie przerwy w zatrudnieniu wniosku o przyznanie emerytury. Z tego też powodu sędziowie uznali, że ubiegający się o świadczenie nie spełnił wszystkich warunków do jego otrzymania.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.