Podczas pełnionego dyżuru pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy. W kodeksie pracy brak jest konkretnego przepisu umożliwiającego pracownikowi odmowę pełnienia dyżuru. Usprawiedliwieniem mogą być jedynie wyjątkowe okoliczności.
Pracodawca może przewidzieć w ramach organizacji pracy pełnienie dyżuru na wypadek gdyby wystąpiły stosowne potrzeby zakładu pracy. Z założenia dyżur jest dodatkowym świadczeniem pracownika na rzecz pracodawcy, które realizowane jest poza normalnymi godzinami pracy (art. 1515 k.p.). Sąd Najwyższy w wyroku z 31 stycznia1978 r. (I PRN 147/77, OSNCP 1978/7/126) wyjaśnił, że dyżur w rozumieniu art. 144 par. 1 k.p. (obecnie art. 1515 k.p.) nie wynika z odrębnego tytułu prawnego, lecz jest jednym z obowiązków pracowniczych, stanowi bowiem dodatkowe zadanie robocze po normalnych godzinach pracy, bez względu na to, czy zadanie to mieściło się w ramach uzgodnionego rodzaju pracy, czy też wykraczało poza ten rodzaj, przy czym w czasie dyżuru pracownik pozostaje tylko w stanie pogotowia i nie wykonuje równocześnie żadnych dodatkowych czynności. Pracownik nie może zatem odmówić pełnienia dyżuru, powołując się na brak stosownego zapisu w umowie o pracę.
Bez konsultacji
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.