Osoba, u której rozpoznano chorobę zakaźną, musi poddać się odpowiedniemu leczeniu. Niezastosowanie się do tego i innych poleceń może narazić ją nawet na sankcje karne.
Doświadczenia ostatnich lat wskazują na zwiększające się ryzyko zachorowania na chorobę zakaźną. Czy w takich sytuacjach działania wobec zarażonego mogą być podejmowane wbrew jego woli, z naruszeniem podstawowych swobód? Pytanie ma oczywiście charakter retoryczny, gdyż ograniczenia w zakresie korzystania z wolności i praw obywatelskich są dopuszczalne m.in. dla ochrony zdrowia publicznego (art. 31 ust. 3 Konstytucji RP).
Szczegółowe rozwiązania dotyczące metod postępowania z osobami, które sprzeciwiają się poleceniom przedstawicieli państwa w zakresie przeciwdziałania chorobom zakaźnym, zawarte zostały przede wszystkim w przepisach ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz o zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. nr 234, poz. 1570). Zgodnie z nią prawodawca przewidział sytuacje, w których chorzy, a także osoby zagrożone chorobą, mogą zostać zmuszeni do określonego zachowania. Środki oddziaływania na pacjenta są bardzo zróżnicowane – od wskazania obowiązków w tej kwestii, poprzez wydanie decyzji administracyjnej, aż do zastosowania przymusu bezpośredniego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.