Jednym z podstawowych zagadnień związanych z konstrukcją VAT jest zasada, że podatek naliczony nie podlega odliczeniu wtedy, gdy zakupione towary lub usługi, z których ten podatek wynika, są związane z wykonywanymi czynnościami zwolnionymi. Czy są wyjątki od tej zasady?
Wyjątki od tej reguły wymienione są wprost w przepisach. Szczególnie określone zostały w art. 88 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054). Warto jednak zwrócić uwagę na nieco inny wyjątek, który ma charakter bardziej fundamentalny. Otóż wcale nie tak rzadko państwa członkowskie rozszerzają zakres stosowanych przez siebie zwolnień przedmiotowych z VAT ponad zakres określony w dyrektywie 2006/112. Trzeba przy tym podkreślić, że dyrektywa ta określa obligatoryjną listę czynności, które podlegają zwolnieniu, a także zakres tych czynności. W przeszłości pojawiła się więc wątpliwość co do tego, czy podatnik wykonujący takie czynności zwolnione w danym państwie – które jednak na podstawie dyrektywy powinny być opodatkowane na zasadach ogólnych – traci prawo do odliczenia podatku naliczonego.
Wątpliwość ta została rozstrzygnięta, zarówno w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok w sprawie C-150/99, Lindopark AB), jak i w rozstrzygnięciach polskich sądów administracyjnych (np. wyrok WSA w Warszawie z 17 stycznia 2011, sygn. akt III SA/Wa 1062/10).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.