Przed ustaleniem wysokości podatku od nieruchomości lokalny fiskus musi wyjaśnić przyczynę niezgodności między informacjami zawartymi w ewidencji gruntów i budynków a tymi z księgi wieczystej – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.
Chodziło o podatniczkę, której wójt gminy wydał decyzję w sprawie podatku od nieruchomości i podatku rolnego, opierając się wyłącznie na danych z ewidencji gruntów i budynków. Kobieta odwołała się, twierdząc, że nie odpowiadają one stanowi faktycznemu. Zarzuciła wójtowi, że nie przeanalizował informacji zawartych w księdze wieczystej dla nieruchomości, które przeczyły danym z ewidencji gruntów i budynków.
Samorządowe kolegium odwoławcze utrzymało w mocy decyzję wójta. Przywołało art. 21 ust. 1 prawa geodezyjnego i kartograficznego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1990), zgodnie z którym podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe muszą więc respektować te dane, nawet gdy istnieją ewentualne różnice między ewidencją a stanem faktycznym – uznało SKO.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.