W związku z wejściem w życie 1 stycznia 2015 r. przepisów dotyczących nowego sposobu rozliczenia VAT od usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych świadczonych na rzecz osób niebędących podatnikami pojawiły się pytania o stosowanie tych regulacji przez małych przedsiębiorców podmiotowo zwolnionych z VAT na podstawie art. 113 ustawy o VAT, tj. ze względu na wartość obrotów poniżej 150 000 zł. Ministerstwo Finansów w broszurze objaśniającej nowy system rozliczania VAT od wspomnianych usług (system ten określany jest skrótem MOSS od angielskiego „mini one stop shop”) wskazało, że tacy przedsiębiorcy mają obowiązek odprowadzać VAT już od pierwszej transakcji unijnej – czyli dokonywanej na rzecz klienta z innego kraju Unii Europejskiej. Analiza przepisów wskazuje, że jest to stanowisko poprawne.
Zastanawiając się, dlaczego tak jest, warto przypomnieć podstawową regulację dotyczącą opodatkowania usług, tj. przepisy o miejscu świadczenia. Dla usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych świadczonych na rzecz osób niebędących podatnikami miejscem tym jest miejsce zamieszkania lub siedziba usługobiorcy. Zatem w przypadku tego rodzaju usług świadczonych przez polskiego małego przedsiębiorcę, korzystającego ze zwolnienia podmiotowego, na rzecz podmiotu z innego kraju UE, co do zasady to przepisy tego innego kraju będą rozstrzygać o opodatkowaniu usług danego rodzaju. System MOSS wprowadza od tej zasady wyjątek, umożliwiając uproszczone rozliczenia w jednym tylko kraju, nie zawiera jednak żadnych regulacji dotyczących zwolnień podmiotowych, np. osobnych limitów, wyjątków itp. Zatem, biorąc pod uwagę reguły rządzące miejscem opodatkowania usług, możliwość stosowania zwolnienia podmiotowego należałoby rozpatrywać w świetle lokalnego ustawodawstwa kraju UE, w którym usługi są opodatkowane. W tym kontekście należy przypomnieć, że zgodnie z art. 283 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz.Urz. UE z 2006 r. L 347, s. 1) podmiotowego zwolnienia dla małych przedsiębiorców nie stosuje się do podmiotów niemających siedziby w danym kraju (ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.; analogiczny przepis zawarty jest w art. 113 ust. 13 pkt 3). Zatem co do zasady polski przedsiębiorca nie będzie mógł skorzystać ze zwolnienia obowiązującego w innym kraju UE na podstawie lokalnych przepisów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.