W prowadzonych postępowaniach organy podatkowe kwestionują możliwość zaliczenia określonych wydatków do kosztów uzyskania przychodów ze względu na ich nieracjonalność. Czy są do tego uprawnione?
Badając rozliczenia, organy podatkowe często stwierdzają, że poniesione wydatki nie przyczyniły się do faktycznego osiągnięcia przychodów (np. inwestycja okazała się nietrafiona). Mogą też uznać, że wydatki nie były konieczne, aby doszło do uzyskania przychodów (np. podatnik nabył usługę, którą mógł wykonać we własnym zakresie).
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) do kosztów uzyskania przychodów można zaliczać wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (z wyjątkiem tych, które zostały wyraźnie wskazane jako niestanowiące kosztów). Kluczowy jest zatem cel w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a nie faktyczne osiągnięcie tego celu bądź efektywność dążenia do niego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.