Szpital psychiatryczny nie może być stroną w sprawie przyjęcia osoby chorej psychicznie

Sprawa zaczęła się od nagłej – i jak się potem okazało, bezprawnej – hospitalizacji chorej na schizofrenię Ewy M. Doszło do niej na prośbę jej matki, przy czym bez zgody chorej kobiety. Jak nakazują przepisy ustawy z 19 sierpnia 1994 r o ochronie zdrowia psychicznego (t.j. Dz.U z 2011 r. nr 231, poz. 1375 ze zm.), kierownictwo szpitala poinformowało o sprawie sąd opiekuńczy, który wszczął z urzędu postępowanie w przedmiocie zgody na przymusowe umieszczenie Ewy M. w szpitalu.

Sąd uznał, że nie istniały przesłanki do przymusowej hospitalizacji Ewy M., bo jak ustalono w procesie, nie stanowiła ona zagrożenia ani dla siebie, ani dla osób postronnych.

Apelację od tego orzeczenia złożyli przedstawiciele placówki medycznej, ale została ona oddalona. Sprawa trafiła więc do Sądu Najwyższego, który odrzucił skargę kasacyjną. Uzasadniając postanowienie, uznał, że przepisy ustawy o ochronie zdrowia psychicznego są w tym zakresie przepisami szczególnymi w stosunku do k.p.c.

– Zawiadomienie dokonane przez szpital to jeszcze nie wniosek o wszczęcie postępowania, a tylko wymagane prawem powiadomienie właściwego organu – podkreśliła sędzia Iwona Gromska-Szuster.

SN wskazał, że zgodnie z art. 46 ust. 1 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego uczestnikami postępowania w sprawach dotyczących przyjęcia osoby chorej psychicznie do szpitala psychiatrycznego oraz wypisania jej z takiej placówki jest – oprócz wnioskodawcy leczenia – chory oraz jego przedstawiciel ustawowy. Przepis mówi też, że w miarę potrzeby sąd zawiadamia o rozprawie małżonka osoby, której postępowanie dotyczy, oraz osobę sprawującą nad nią faktyczną opiekę.

– Szpital nie może być uczestnikiem tego postępowania, tym bardziej że nie ma żadnego interesu prawnego ani majątkowego w rozstrzygnięciu takiej sprawy – stwierdziła w konkluzji sędzia Gromska-Szuster.

ORZECZNICTWO

Wyrok Sądu Najwyższego z 14 listopada 2014 r., sygn. akt I CSK 653/14.