O skali ryzyka decyduje nie tylko rodzaj inwestycji, ale też zakres zaangażowania środków.
Przy okazji Euro 2008 wyszło na jaw, że Polacy lubią hazard związany z obstawieniem wyników meczów. Gazeta Prawna, powołując się na szacunki firmy bukmacherskiej Bet-at-home, podała, że nasi kibice wydadzą na zakłady podczas tych mistrzostw ok. 30 mln euro. Nawet po zakończeniu Euro 2008 możliwości takiej formy hazardu nie znikną.
Bogata jest już w Polsce oferta instrumentów finansowych o wysokim ryzyku. Coraz bardziej popularne staje się inwestowanie na rynku walutowym. Ma to związek z pojawieniem się kolejnych biur maklerskich wyspecjalizowanych w tzw. transakcjach foreksowych. Przykładem mogą być X-Trade Brokes czy TMS. Ich klienci mają możliwość inwestowania w kontrakty na waluty (także surowce) kwotowane na rynkach pozagiełdowych. Do rozpoczęcia inwestycji wystarczy zwykle kilka tysięcy złotych. Wnosząc depozyt o wartości 1 tys. zł, inwestor nabywa kontrakt na różnice kursowe (CFD) o wartości 100 tys. euro czy dolarów. To instrument o podobnej specyfice co kontrakt terminowy. Daje bardzo wysoką dźwignię finansową, czyli szansę na duży zysk (w stosunku do zainwestowanej kwoty), w przypadku gdy kurs obstawianej pary walut podąży w kierunku zakładanym przez inwestora, ale jednocześnie ryzyko wysokiej straty, gdyby zachowanie rynku okazało się niezgodne z przewidywaniem inwestorów. Na GPW istnieje też możliwość zakupu kontraktów terminowych. Najpopularniejsze są kontrakty na WIG20. Istota inwestycji, podobnie jak w przypadku walut, sprowadza się do zakupu za stosunkowo nieduży depozyt zabezpieczający kontraktu o znacznie większej wartości. Zatem ryzyko inwestycyjne w tym wypadku też potęgowane jest przez efekt dźwigni finansowej.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.