Skąd nadejdzie następny kryzys finansowy?

Lance Lochner (University of Western Ontario) i Alexander Monge-Naranjo (Federal Reserve Bank of St. Louis) wskazali trzy trendy ekonomiczne. Po pierwsze, od 1990 r. obserwujemy stały wzrost kosztów związanych ze zdobyciem wykształcenia wyższego. Rosną średnie opłaty uczelniane, koszty zakwaterowania i wyżywienia zarówno w szkołach państwowych, jak i prywatnych. Naturalną konsekwencją jest wzrost pożyczek zaciąganych przez studentów. Po drugie, wzrasta ryzyko związane z zatrudnieniem. Młodym ludziom coraz trudniej znaleźć pierwszą pracę po ukończeniu edukacji, co sprawia, że coraz później zaczynają spłacać pożyczki. Po trzecie, wzrost zadłużenia jest związany ze stale rosnącą liczbą studentów. Między 1990 a 2015 r. liczba przyjętych na studia wzrosła o 44 proc. Prognozy przedstawiane przez NCES – Narodowe Centrum Statystyk o Edukacji przewidują, że w ciągu najbliższej dekady liczba chętnych do podjęcia edukacji wyższej będzie wciąż powoli, ale stale rosnąć.

Czy wzrost zainteresowania uzyskaniem wyższego wykształcenia pomimo rosnących kosztów i malejącego prawdopodobieństwa spłaty kredytu ma sens? Ogólnie tak: premia za wykształcenie jest wysoka, a przez większą część ostatniego 50-lecia tylko się zwiększała. Mówiąc prościej, ludzie mający wyższe wykształcenie zarabiają więcej niż ci, którzy edukację zakończyli na poziomie średnim. Nawet biorąc pod uwagę, że w USA za wyższe wykształcenie trzeba płacić, w perspektywie wyższych zarobków przez następne kilkadziesiąt lat warto ukończyć college albo uniwersytet. Christopher Avery (Harvard) i Sarah Turner (University of Virginia) oszacowali, że różnica w zarobkach pomiędzy przeciętnym człowiekiem z wykształceniem wyższym i bez niego to średnio 300 tys. dol. dla mężczyzn i 200 tys. dol. dla kobiet. O ile więc nie pożyczymy więcej, to średnio rzecz biorąc, inwestycja w wyższe wykształcenie nadal się zwróci.