Słowik: Od powtarzania słusznych haseł jeszcze żadna dobra zmiana się nie dokonała

Tak właśnie było z apteką dla aptekarza, czyli modelem, w którym większość udziałów w biznesie aptecznym musi mieć farmaceuta, a nie – dajmy na to – handlarz stalą (przykład z życia wzięty). Parlamentarzyści wszystkich opcji zachwalali to rozwiązanie; mówili, że pacjent jest najważniejszy (to hasło słyszałem jeszcze częściej), i nic nie robili. Do czasu. Ostatnio wiceminister zdrowia Krzysztof Łanda w wywiadzie dla branżowego portalu RynekAptek.pl powiedział: „Zaproponujemy, żeby co najmniej 51 proc. udziałów w aptece miały osoby z tytułem magistra farmacji (...). Całościowy projekt zmian zaprezentujemy na początku sierpnia. Te zmiany mogłyby wejść w życie już od 2017 roku”. I lawina ruszyła. Tu lewy prosty od przedstawicieli sieci aptecznych, którym ta zmiana nie w smak; tu podbródkowy od prawników niosących swobodę działalności gospodarczej na sztandarach; tam mocny sierp od dziennikarzy hołdujących pełnej wolności w gospodarce.

A ja mam na odwrót: panie ministrze, uchwalajcie jak najszybciej i nie słuchajcie krzyk ów . Naruszenie konstytucyjnej wolności gospodarczej? Czy w takim razie od wielu lat naruszana jest moja wolność, bo nie mogę założyć kancelarii adwokackiej? Przecież biznes jak biznes. Adwokat sprzedaje usługi prawne, a aptekarz sprzedaje leki. Prawnicy, którzy bronią dużego biznesu aptecznego, mówią w takiej sytuacji: „Nie można tych sytuacji porównywać”. Dlaczego? Uważam, że dobrze się stało, że państwo gwarantuje, iż idąc do kancelarii adwokackiej, otrzymam chociaż odrobinę profesjonalizmu. I doskonale by się stało, gdyby państwo gwarantowało też, że właściciel apteki zna się na lekach.