Wejdźmy szybko do euro. Spokojnie, proszę się nie denerwować, wiem, że tam jest bałagan i na razie nie ma po co wchodzić. Ja proponuję, żeby wejść tam tylko w umysłach Polaków, na chwilę i w ściśle określonym celu.
Czyli byśmy myśleli w euro, gdy dyskutujemy o tym, o jakie sumy walczymy w kolejnym wieloletnim budżecie UE. Inaczej bałagan będzie nie tylko u nich, ale także u nas. Byliśmy tego świadkami w zeszłym tygodniu, gdy ponownie setki miliardów złotych zaczęły latać po Sejmie, tym razem jako interpretacja tego, ile dostaniemy czy powinniśmy dostać w latach 2014 – 2020.
Jak mówił bohater „Misia”, nie bądźmy peweksami i nie mylmy dwóch różnych systemów walutowych, a przez chwilę można się było wówczas poczuć peweksem. Sumy 300 czy 400 mld zł zapowiadane przez premiera, czy nawet 500 mld zł, o których mówił Jarosław Kaczyński, to efektowne plakaty nieoddające treści przedstawienia. Mieliśmy dostać 80 mld euro z polityki spójności, co dziś przy zapale do ostrych cięć ze strony największych płatników netto jest nierealne. Pytanie brzmi: jak dużo zostanie odcięte? Drugi składnik naszej części tortu to ok. 35 mld euro na politykę rolną (tu ryzyka raczej nie ma, bo obroni nas główny zwolennik dopłat – Francja).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.