Sposób na wiatraki

Inspiracją były w tym przypadku internetowe filmiki pokazujące, co Amerykanie robią ze zużytymi łopatami turbin. – Zobaczyłem, jak zakopują je na pustyni, bo nie wiedzą, co z nimi począć – mówi dr inż. Krzysztof Bajer. I dodaje: „a przecież tyle się mówi, że energia wiatrowa jest czysta i zielona”.

Jak większość używanych przez człowieka sprzętów, tak i turbiny wiatrowe, po pewnym czasie niszczeją. Muszą iść do utylizacji, a są wykonywane z materiałów trudnych do recyklingu. – Te, które teraz przerabiamy pochodzą sprzed ok. 30

lat. Dziś turbin wiatrowych jest kilkadziesiąt razy więcej niż wtedy. Oznacza to, że za 20-30 lat będziemy mieli ich do utylizacji kilkadziesiąt tysięcy ton – zaznacza dr inż. Krzysztof Bajer.

Zamiast zakopywać łopaty wiatraków w ziemi, zespół toruńskiego naukowca postanowił je zmielić, dodać do tworzywa polimerowego jako napełniacz i zobaczyć, co z tego wyjdzie. - Jednocześnie wykorzystaliśmy tworzywa polimerowe także pochodzące z recyklingu, czyli upiekliśmy dwie pieczenie na jednym ogniu – zagospodarowaliśmy odpady z łopat i odpady z tworzyw sztucznych – dodaje dr inż. Krzysztof Bajer.

Co ciekawe, zmielone łopaty tak naprawdę nie nadają się do recyklingu. Jeśli jednak połączymy je z tworzywem sztucznym np. ABS czy PS, uzyskamy kompozyt polimerowy, który nadaje się już do dalszego recyklingu. I można go przerabiać ponownie nawet 3-4 razy.

Z nowego kompozytu można będzie budować wszelkiego rodzaju lekkie konstrukcje: szklarnie, stoiska targowe. A nawet regały czy półki sklepowe.

Jak przyznaje wynalazca z Torunia, nowy materiał to w pewien sposób ucieleśnienie gospodarki obiegu zamkniętego, gdzie raz wykorzystane materiały można przerabiać wielokrotnie oszczędzając surowce użyte do ich produkcji.

Zgłoszony wynalazek to „Sposób wytwarzania kompozytu na bazie poli(akrylonitryl-co-butadien-co-styrenu) (ABS) albo polistyrenu (PS)"