Kiedy skarga, kiedy sprzeciw - problemy ze stosowaniem znowelizowanego kodeksu

Obowiązująca od 1 czerwca 2017 r. nowelizacja z 7 kwietnia 2017 r. kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 935, dalej ustawa wprowadzająca),zmieniła także kilka innych aktów prawnych, w tym ustawę z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.). W znowelizowanym p.p.s.a. pojawiła się nowa instytucja „sprzeciw od decyzji” (rozdz. 3a, Dział III p.p.s.a.). Rozumiana jest ona jako środek weryfikujący zasadność wydania przez organ II instancji decyzji o uchyleniu w całości decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Sprzeciw od decyzji w założeniach ustawodawcy ma (obok nowych uregulowań przewidzianych art. 136 par. 2 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego) przyczynić się do ograniczenia liczby zapadających w sprawach administracyjnych rozstrzygnięć kasatoryjnych – z założenia miały być wyjątkowe, a w praktyce organów drugiej instancji są podstawowym rozstrzygnięciem zapadającym w wielu sprawach. Przyjęte rozwiązania (art. 64a–64e p.p.s.a.) wprowadzają szybszy, mniej skomplikowany od procedury skargowej tryb zaskarżania decyzji kasatoryjnych.