Włodarz, zwłaszcza większej gminy, nie jest w stanie podpisywać kilkudziesięciu decyzji wydanych w urzędzie każdego miesiąca. Kompetencję tę może przenieść na osoby wskazane w art. 39 ust. 2 u.s.g. Taki mechanizm zapewnia także sprawne działanie samorządu, gdy wójt z różnych powodów nie jest obecny w pracy. Niestety przepisy dotyczące wydawania upoważnień przez wójta nadal nastręczają wiele problemów, na co wskazują rozstrzygnięcia nadzorcze regionalnych izb obrachunkowych oraz bogate orzecznictwo sądów administracyjnych. Zacznijmy jednak od początku.
Gmina jest podmiotem, odrębnym od państwa, działa więc we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Tę wspólnotę, z mocy prawa, tworzą jej mieszkańcy. Gmina wykonuje zadania własne, które należą do samorządu terytorialnego. Realizuje także zadania zlecone z zakresu administracji rządowej, nakładane na nią przez ustawy lub obowiązki przejęte na podstawie porozumienia. Chodzi tu o zadania publiczne związane z infrastrukturą techniczną (drogi, kanalizacja, wodociągi, lokalny transport zbiorowy itd.), społeczną (szkoły, kultura fizyczna, ochrona zdrowia, opieka społeczna itp.), porządkiem i bezpieczeństwem publicznym (bezpieczeństwo sanitarne, ochrona przeciwpożarowa itd.), ładem przestrzennym i ekologicznym (ochrona środowiska, gospodarka terenami, utylizacja odpadów itp.).
Realizując te zadania, wójt (burmistrz, prezydent miasta) stosuje władztwo publiczne (przymus administracyjny). Zgodnie z ustawą z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.) jest też organem administracji publicznej. W tym zakresie jest upoważniony do wydawania decyzji.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.