Warunkowe zawieszenie kary przestało spełniać swoją funkcję. Zmiana przepisów naprawi system?

Od 1998 roku art. 58 par. 1 kodeksu karnego nakazuje sądom unikać za wszelką cenę bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Nauczono więc sędziów, by zawieszali, co się da. Znaczną część kar orzeka się w trybie ugody między prokuratorem a oskarżonym. Oskarżony chce zawieszenia, wszystko mu jedno, jaka będzie kara, zarządzenia jej wykonania nie zakłada. Prokurator chce szybko załatwić sprawę i nie tracić czasu na rozprawie. Sędzia dostaje wniosek o wydanie wyroku bez rozprawy i szybko go wydaje, bo stoi nad nim „nadzór administracyjny” i pogania, strasząc oceną okresową. A nadzoru nie obchodzi sprawiedliwość, tylko statystyka.