Gmina nie może naliczyć opłaty planistycznej, jeżeli nieruchomość została darowana osobie bliskiej. Renta planistyczna nie obejmuje każdego wyzbycia się własności.
Wczoraj Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę dotyczącą tzw. renty planistycznej. Siedmioosobowy skład NSA uznał, że jednorazowej opłaty nie ustala się w sytuacji, gdy nieruchomość została przekazana darowizną osobie bliskiej. Zbycie, o jakim mowa w art. 36 ust. 4 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 z późn. zm.), ma samodzielne znaczenie i nie obejmuje darowizny. Jak wyjaśnił sędzia Włodzimierz Ryms, renta planistyczna jest ciężarem publicznym nakładanym na obywatela. Podstawy takich obciążeń muszą być interpretowane ściśle. Zmiany przepisów pokazują, że ustawodawca wrócił do pojęcia zbycia wiedząc, że pierwotnie sądy administracyjne nie obejmowały nim darowizny. W ocenie NSA trudno uznać, że ustawodawca pominął ten fakt.
Sąd podkreślił, że renta planistyczna ma obciążać wyzbywanie się majątku, którego wartość wzrosła po uchwaleniu lub zmianie planu miejscowego. Zdaniem NSA nie każda zmiana właściciela czy wyzbycie się majątku pociąga obowiązek uiszczenia renty planistycznej. Takiego obowiązku nie ma przy darowiźnie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.