Do zawarcia małżeństwa za granicą wystarczy zachowanie formy prawa miejsca pobytu pobierających się. Polski sąd zastosuje jednak klauzulę porządku publicznego do wniosku o adopcję homoseksualnej cudzoziemskiej pary.
Obowiązujące od wczoraj nowe prawo prywatne międzynarodowe to ustawa, która zawiera normy kolizyjne pozwalające rozstrzygnąć, prawo którego państwa należy stosować wtedy, kiedy mamy do czynienia z sytuacją regulowaną przez prawo cywilne czy rodzinne, ale z tzw. elementem obcym. I mimo że niektóre kwestie podlegają przepisom rozporządzeń europejskich, które nawet nie wymagają wprowadzania do krajowych porządków prawnych (np. rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 593/2008 w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I)), to jednak prawu prywatnemu międzynarodowemu pozostawiono sprawy związane z odszukiwaniem, ustalaniem treści i stosowaniem prawa właściwego.
Obywatelstwo bez definicji
Nowa ustawa nie definiuje obywatelstwa. Występuje ono jednak jako tzw. łącznik personalny (mówi o więzi między osobą fizyczną a określonym obszarem prawnym). Prawem ojczystym osoby fizycznej jest więc prawo państwa, którego jest ona obywatelem. A jeśli ustawa przewiduje właściwość prawa ojczystego (mówi, że powinno być ono stosowane dla określonego stosunku prawnego), to obywatel polski podlega prawu polskiemu. Dzieje się tak nawet wtedy, kiedy również prawo innego państwa uznaje go za tamtejszego obywatela.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.