Zakaz porozumień ograniczających konkurencję ma charakter względny. Zasadą wynikającą z ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U. 2007 nr 50, poz. 331 – Ustawa okik) jest, że porozumienia ograniczające konkurencję są zakazane, o ile nie zostały wyłączone spod zakazu. Istnieją trzy rodzaje takich wyłączeń: zasada de minimis (art. 7 ustawy okik), wyłączenia grupowe (wydane na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy okik) oraz wyłączenia indywidualne (art. 8 ust. 1 ustawy okik).
Sztywne ceny
Wyłączenie indywidualne znajduje zastosowanie do porozumień, które jednocześnie przyczyniają się do polepszenia produkcji, dystrybucji lub do postępu technicznego lub gospodarczego, zapewniają nabywcy lub użytkownikowi odpowiednią część wynikających z porozumień korzyści, nie nakładają na zainteresowanych przedsiębiorców ograniczeń, które nie są niezbędne do osiągnięcia tych celów, i nie stwarzają możliwości wyeliminowania konkurencji na rynku.
W sytuacji gdy porozumienie ograniczające konkurencję nie korzysta z któregoś z dwóch pierwszych rodzajów wyłączeń, przedsiębiorca w dalszym ciągu może starać się dowodzić, iż porozumienie, którego jest uczestnikiem, spełnia ww. przesłanki do zastosowania wyłączenia indywidualnego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.