Tytuł najgorszej definicji dekady może zdobyć pojęcie transakcji z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy.
Konsekwencją niejasności związanych z pojęciem transakcji jest zamieszanie co do zakresu obowiązku raportowania do generalnego inspektora informacji finansowej o transakcjach nadprogowych (powyżej 15 tys. euro) lub podejrzanych. A wadliwe odczytanie woli prawodawcy i zbyt wąskie zarysowanie transakcji spowoduje niewykonanie obowiązku ustawowego z art. 8 ust. 1, 3 lub 3a ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu z 16 listopada 2000 r. (Dz.U. z 2003 r. nr. 153, poz. 1505), co łączy się z ryzykiem kary administracyjnej (do 750 tys. zł), a nawet z odpowiedzialnością karną z art. 35 ustawy.
Potworek bezgotówkowy
Przytoczmy więc stawianą pod pręgierzem definicję (art. 2 pkt 2): pod pojęciem transakcji rozumie się: „a) wpłaty i wypłaty w formie gotówkowej lub bezgotówkowej (...) zlecone zarówno na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i poza nim; b) kupno i sprzedaż wartości dewizowych; c) przeniesienie własności lub posiadania wartości majątkowych, w tym oddanie w komis lub pod zastaw takich wartości, oraz przeniesienie wartości majątkowych pomiędzy rachunkami należącymi do tego samego klienta; d) zamianę wierzytelności na akcje lub udziały”.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.