Poważne problemy dwóch prokuratorów w stanie spoczynku, którzy zdobyli mandaty poselskie w ostatnich wyborach, nie powstałyby, gdyby nie patologia legislacji, a raczej prawodawstwa. Sytuacja, w jakiej się znaleźli, jest wynikiem braku koncepcji, czym właściwie winna być współczesna prokuratura.
Pomimo zmiany ustroju państwa po 1989 roku, pomimo wprowadzenia małej konstytucji, a nawet wejścia w życie obecnie obowiązującej, nadal mamy w systemie prawa ustawę o prokuraturze z 1985 roku. Już tylko ten jeden fakt świadczy o braku ustrojowej wizji prokuratury oraz jej funkcji.
Nie zdobyliśmy się na uchwalenie nowej ustawy nawet przy okazji oddzielenia funkcji ministra sprawiedliwości od prokuratora generalnego, a starą, wielokrotnie prutą ustawę dobrze pamiętającą „epokę generałów”, ciągle się nie tyle ceruje, ile łata, i to za pomocą różnokolorowych skrawków materiałów różnych gatunków, używając do tego bardzo grubych nici. Pewnie w myśl zasady: trzeba dużo zmienić, by wszystko zostało po staremu.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.