Prawo karne

W dominującej dziś twardej politycznej narracji instytucja listu żelaznego wydaje się na pierwszy rzut oka nieco podejrzana, ponieważ oparta jest na umowie pomiędzy organem prowadzącym postępowanie a podejrzanym.

W ostatnim tygodniu w kilku różnych zakątkach sieci natrafiłem na artykuł o tytule „Sąd może nakazać przedsiębiorcy donosić na samego siebie”. Czasem tytuł był inny. Ale treść już ta sama.

Czyszcząc procedurę karną z kontradyktoryjności, najwyraźniej przeoczono przepis, który zachęca oskarżonych i ich obrońców do nielegalnego zdobywania dowodów oraz wykorzystywania ich w sądzie.

Skazanie za krytykę poczynioną w odwołaniu od negatywnej decyzji urzędnika narusza wolność słowa. Do takiego wniosku doszedł Europejski Trybunał Praw Człowieka, rozpatrując skargę Aliego Çetina, byłego pracownika tureckiej fundacji na rzecz ochrony środowiska (Türkiye Çevre Koruma Vakfi), przeciwko Turcji (skarga nr 30905/09).

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 27 kwietnia 2017 r. (syg. Akt II AKa 213/16), wobec potrzeby rozstrzygnięcia o zasadności środka odwoławczego, poddał wykładni treść art. 168a kodeksu postępowania karnego.

 Właściciel nieruchomości nie może obawiać się obrony ani swojego życia, ani swojej własności. Dlatego nie powinien podlegać karze za uszkodzenie (a nawet zabicie) osoby, która bezprawnie wdziera się do mieszkania lub ogrodu.

 Uchwały Sądu Najwyższego w sprawie prawa łaski w ogóle nie powinno być. W świetle konstytucji kodeks postępowania karnego nie może dopuszczać wniesienia kasacji od wyroku umarzającego z powodu prawa łaski. Już samo jej przyjęcie było więc niekonstytucyjne. Dlatego sprawa ta wymaga reakcji Trybunału Konstytucyjnego.

Osoba, która złamie sądowy zakaz prowadzenia pojazdów, będzie mogła trafić za kratki na 5 lat. Tyle samo grozi za znęcanie się, wykorzystanie seksualne czy czynną napaść na prezydenta.

Ministerstwo Cyfryzacji uspokaja generalnego inspektora ochrony danych osobowych. Odpowiedzialność karna za naruszenie prawa w zakresie przetwarzania informacji o osobach fizycznych znajdzie się w nowych przepisach. Ale w zmienionej formie niż obecnie.

Sprawa dotyczyła kobiety, która została dwukrotnie zgwałcona przez kolegę z pracy. Jak stwierdził ETPC, okoliczności w jakich popełniono przestępstwo nie były odpowiednio szybko wyjaśnianie.

Informatyk wykradł dane osobowe klientów firmy, w której pracował. A później je sprzedał. Na skutek planowanych zmian w prawie wkrótce walka z takimi przypadkami może być utrudniona.

Najwięcej przestępstw popełnianych jest w mieszkaniach, domach i ich okolicach. W ubiegłym roku doszło do ponad 51 tys. kradzieży, rozbojów i pobić w takich miejscach – wynika z najnowszych danych policji. O ile jeszcze dwa lata temu do przestępstw dochodziło częściej w domkach jednorodzinnych, o tyle w ubiegłym roku ich miejsce na pozycji lidera zajęły mieszkania w blokach.

Ministerstwo Sprawiedliwości ma już prawie gotowe propozycje przepisów, które pozwolą na przejmowanie majątku spółek wykorzystywanych do popełniania przestępstw.

Choć wydaje się, że własna tożsamość jest bezcenna, to obietnica łatwych pieniędzy może być na tyle kusząca, że są osoby, które decydują się na jej sprzedaż. Udostępniają swoje dane tożsamości ludziom wyłudzającym kredyty. Zostają tzw. słupami, wchodząc tym samym we współpracę z przestępcą. Sprzedawanie danych osobowych to przestępstwo w białych rękawiczkach, ale kara za współudział może wynieść nawet 8 lat pozbawienia wolności.

Pieniądze z Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym będą mogły zostać wykorzystane na zakup sprzętu dla policji i prokuratury.

Przepisy uchylające odpowiedzialność karną za niektóre przejawy hackingu weszły w życie 27 kwietnia 2017 r. Do zmian w rozdziale XXXIII k.k., dotyczącym przestępstw przeciwko bezpieczeństwu informacji, doszło z inicjatywy Senatu (zob. ustawę z 23 marca 2017 r., Dz.U. z 2017 r. poz. 768).